De werkgever / opdrachtgever is conform de Welzijnswet (art. 9 par. 1, 3) verplicht om een specifiek onthaal te organiseren voor derden. Dit moet hen informeren over de aanwezige risico’s en maatregelen binnen de onderneming. Hiervoor worden steeds vaker nieuwe vormen van poortinstructies gebruikt.

 

Klassikale oplossing met spreker

In de jaren 80-90 gebeurde het informeren van derden traditioneel klassikaal, waarbij grote groepen contractormedewerkers een uitgebreide uiteenzetting kregen van een preventiemedewerker. Ondanks vele getalenteerde sprekers ebde de aandacht soms snel weg.

 

Powerpoints

Met de komst van personal computers zette men in op powerpointvoorstellingen, waarbij medewerkers individueel een programma en een aantal vragen doorworstelde.  De nadruk lag hier vooral op reproductie van de ontvangen instructies. Waar dit bij aanvang gebeurde in één van de vier gangbare talen (Nederlands / Frans / Duits / Engels), transformeerde dit onder invloed van de opengrenzen-politiek binnen Europa naar meervoudige vertalingen. Ook deze toepassing bereikt stilaan zijn grenzen.

 

Nieuwe vormen

Nieuwe vormen van poortinstructies ontwikkelen zich zoals:

  • gaming-vorm: medewerkers krijgen hun veiligheidsinstructie via een "spel"-vorm aangeboden, onmiddellijk per item gevolgd door een korte test. Doel is om de contractormedewerker focus te laten houden op de inhoud door korte fragmenten, afgewisseld met geluid, tekst en beeld. Ook de groeiende gaming-cultuur als "ontspanningsvorm" draagt bij tot het succes van deze vorm van poortinstructie. Daarbij is het hip, modern en "cool";
  • visualisatie: bovenop een korte presentatie met vermelding van de standaard veiligheidsregels wordt de contractormedewerker, onder begeleiding van een vak-ervaren medewerker, door een ruimte gegidst waar diverse proefopstellingen van stellingen, isolatietoepassingen, flenzen … staan. Via een interactieve dialoog tussen de gids en een klein groepje contractormedewerkers kan visueel worden overgebracht wat juist wordt verlangd op vlak van kwaliteit / veiligheid;
  • Virtual Reality-toepassingen: 1 medewerker voorzien van een VR-bril, ontvangt veiligheidsinstructies en moet onmiddellijk daarna een testje uitvoeren. De overige medewerkers kijken op een (groot) scherm mee en hebben hetzelfde zicht op de situatie als de medewerker met VR-bril. Na het testje volgt er een discussie / interactiemoment, waarbij iedereen zijn input geeft over de ervaren goede en/of te verbeteren punten;
  • de transitie van kennisvragen naar interpretatievragen: voordien spitsten poortinstructies zich vooral toe op het reproduceren van de aangeboden kennis. Vandaag zien we vooral toepassingen waarbij medewerkers de aangeboden veiligheidskennis via interpretatie of vertaling van deze kennis moeten beantwoorden.

 

Gevolgen voor preventieadviseur

Gezien de instroom van anderstaligen, de verdere ontwikkeling van beeldcultuur t.o.v. leescultuur en het gegeven dat mensen informatie sneller, overzichtelijker en duidelijker willen ontvangen, vervormt de klassieke veiligheids-onderwijsmethode in bovenvermelde toepassingen. Preventieadviseurs dienen in die optiek eveneens hun boodschappen om te vormen en aan te passen aan een wijzigend doelpubliek. Veiligheid is voortaan vooral visualiteit, gecombineerd met korte teksten. Voorzie een levensgrote medewerker in karton die de juiste PBM's draagt i.p.v. een ganse PBM-procedure uit te schrijven,  toon aan de hand van een goedgebouwde stelling wat de correcte bouw- en toegangsprocedure is, laat een alarmtoon effectief horen i.p.v. deze enkel visueel op papier voor te stellen, laat medewerkers een (droge versie van) nooddouche gebruiken… beleving en een korte ervaring blijft langer hangen dan een boodschap op papier.

 

Bron

  • Marc De Locht, preventieadviseur Contractor Safety Management, senTRAL Nieuws , 13 juni 2019

 

 

 

 

 


Lees meer nieuws over: Preventie en bescherming , arbeidsveiligheid