Primaire tabs

U bent hier

Social distancing op de werkvloer OK, maar welke afstand is nu eigenlijk veilig?

In de strijd tegen de verspreiding van het COVID-19-virus, staat fysiek afstand houden op de eerste plek, voor handhygiëne en mondmaskers dragen. Nu in de cultuurhuizen 1 meter voldoende is in plaats van 1,5 meter, rijzen er vragen over welke afstand nu ‘veilig’ is.

Elk land hanteert andere richtlijnen. In Frankrijk is één meter voldoende, bij ons en bij onze Noorderburen is het 1,5 meter (Nederlanders spreken zelf van de ‘anderhalvemetersamenleving’) en over het Kanaal zien ze twee meter als veilige minimumafstand. Die specifieke fysieke afstanden zijn gebaseerd op oude wetenschappelijke bevindingen. De eerste dateren van 1897. Toen liet men proefpersonen praten, hoesten of niezen en keek men via monsters op glas hoever de zichtbare ademhalingsdruppels zich verspreidden.

Midden vorige eeuw gebruikten wetenschappers close-up videobeelden om aan te tonen dat de kleinste druppels zich soms tot op 6 à 8 meter ver verplaatsen. Een test die het pseudowetenschappelijke televisieprogramma ‘Lichaam van Coppens’ trouwens een paar jaar geleden ook herhaalde. Naast de kracht van ademuitstoot of niesbui blijken ook de ventilatie van de ruimte en specifieke luchtstroompatronen belangrijk. Uiteraard zijn er nog andere factoren die het besmettingsrisico mee bepalen zoals het type virus of de gevoeligheid bij de ontvanger.

Hieronder zetten we de grootste besmettingsrisico’s op een rij.

1. Risico op basis van de ademactiviteit 

Als we uitademen produceren we vochtige lucht. Bij spreken, roepen, zingen, hoesten en niezen, creëren we uiteraard nog meer warme, vochtige, krachtige uitgeademde lucht die ademhalingsdruppeltjes bevatten. Je kan dit vergelijken met een wolk. Hierdoor worden de druppels sneller verplaatst, blijven ze geconcentreerd en kunnen ze binnen enkele seconden hun bereik vergroten tot 7-8 m. Dit verklaart bijvoorbeeld de besmetting van 32 koorzangers in Washington, ondanks het bewaren van voldoende afstand. En waarom fitnesscentra, kerken, concertzalen en andere plaatsen waar mensen luid zingen, hijgen of praten gesloten werden.
 

2. Risico op basis van de verluchting

In een goed verluchte (buiten)omgeving zullen ademhalingsdruppels sneller verdunnen en neervallen. Hierdoor daalt het transmissierisico heel sterk. Een Japans onderzoek ziet het risico op transmissie binnen maar liefst 18,7 keer hoger risico vergeleken met buiten.

Dus de aanvoer van verse lucht is belangrijk Om je een idee te geven: in slecht verluchte ruimtes kunnen de druppels tot 14 minuten blijven hangen. Bij een goede ventilatie is dat minder dan vier minuten. Bijkomend aspect is de luchtstroom in een ruimte. Zo raakten er verschillende mensen besmet in een restaurant terwijl die geen direct fysiek contact hadden en op meer dan 4 meter van de besmettelijke persoon zaten. Maar ze bleken in de luchtstroom te zitten.

3. Risico op basis van andere factoren

Andere factoren die het risico bepalen of verminderen zijn de mondmaskers. Meer bepaald het type en of ze correct gedragen worden (voor mond en neus). Ondertussen is wel voldoende duidelijk dat élk type mondmasker op zijn minst het risico verlaagt, gezien het de kracht van uitstoot van ademhalingsdruppels vermindert.

En het is evident, maar dient toch te worden vermeld, dat ook het aantal aanwezige mensen in een ruimte een risicofactor is. Bedrijven die de helft van de medewerkers telewerk laten doen, halveren zo al onmiddellijk het potentiële besmettingsrisico. En of ze veel rondlopen of allemaal aan hun desk moeten blijven speelt ook een rol. Al die omgevingsinvloeden samen zijn complex en kunnen elkaar waarschijnlijk versterken.
 

Risicomodel ontwikkelen

Nu we stilaan naar de koudere en donkere periode van het jaar gaan, is het interessant om de bovenstaande aspecten allemaal te verwerken in een risicomodel. Zo kan u een relatieve inschatting maken van laag, middel of hoog risico in verschillende situaties en kan u ook sneller de juiste maatregelen nemen. Zo’n model kan er zo uitzien:
 

Een, anderhalve of twee meter: het verschil speelt eigenlijk niet zo’n grote rol. Maar in plaats van enkel naar deze fysieke afstandsregels te kijken, zou u in uw organisatie beter een risicoanalyse zoals hierboven uitvoeren – al dan niet per ruimte - op basis waarvan u dan gegradueerde aanbevelingen kan opstellen. Dit zou meer bescherming bieden in situaties met het hoogste risico, maar ook meer vrijheid geven in situaties met een lager risico. Waardoor mensen minder snel ‘corona-moe’ worden en waardoor een terugkeer naar het ‘ouder normaal’ in sommige delen van het sociale en economische leven mogelijk wordt.

 

Categorieën

Attentia helpt deze klanten bij het bouwen aan succes

  • Virginie Kaye
  • Kris Lefebure
  • Helga Kunert
  • Nathalie Surmon
  • Raymond Bellemans
  • Reginald Verweire
  • Matthieu Spruytte
  • Stijn Broucke
  • Aeke Van Den Broeke, HR-Manager
  • Geert Polfliet
  • Peter Van Rooy
  • Jan Heyvaert
  • Erik Debackere
  • Fabrice Langrand
  • Jean-Benoît Scheen
  • Jean-Philippe Ferette & Nathalie Vantieghem
  • Werner Van Der Vurst
  • Eiman El Hmoud & Dankwaart Leen
  • Georg Kelleter
  • Kathleen De Batselier
  • Guillaume Brunin
  • Gary Vercammen
  • Ivo Pareyns
  • Erik Martens
  • Veronique Vogeleer
  • Marc Van Breda
  • Wouter Benoit & Vincent Yserbyt
  • Nathalie Bleyenberg
  • Jeroen Vermeire